Seher vaktinde pencereden şöyle bir gökyüzüne baktım. Uzun zaman olmuştu gökyüzüne bakmayalı. En son uçakta bakmıştım. Ya da öyle hatırlıyorum. Tüm ihtişamı ile duruyordu ayakta. Hem ne bir desteği vardı ne de bir çatlağı. Ay yarımdı, sirüs bulutları gelecek olan yağmurun habercileri idi adeta. Meğer gözüme ve gönlüme ne kadar haksızlık etmişim uzun zamandır. Neden gözlerimi çevirip de bakmamışım gök kubbeye.